سيد محمد جواد ذهنى تهرانى

442

المباحث النحوية في شرح البهجة المرضية (شرح سيوطى) (فارسى)

قوله : فيقع اللّبس بالفاعل : يعنى لبس و اشتباه فاعل با مبتداء . قوله : اى ليس غيره : ضمير در « ليس » به زيد راجع بوده و در « غيره » به شاعر برمىگردد . قوله : و ان لم يوهم عكس المقصود : ضمير در « لم يوهم » به تقديم خبر محصور فيه برمبتداء راجع است . متن : « 131 » او كان مسندا لذي لام ابتداء * او لازم الصّدر كمن لى منجدا تجزيه و تركيب او : عاطفه كان : از افعال ناقصه ، ضمير مستتر در آن اسمش كه به خبر راجع است . مسندا : خبر براى « كان » لذى : جار و مجرور ، متعلّق است به « مسندا » ، مضاف . لام : مضاف اليه براى « ذى » ، مضاف ابتداء : مضاف اليه براى « لام » او : عاطفه لازم : معطوف است به « ذى » ، مضاف . الصدر : مضاف اليه كاف : اسميّه به معناى « مثل » من : استفهاميّه ، مبتداء لى : جار و مجرور ، متعلّق است به « منجد » ظرف لغو . منجد : خبر است براى « من » و الفش الحاقى است . ترجمه : يا خبر مسند باشد براى مبتدائى كه داراى لام ابتداء بوده و يا براى